Уруулаан буд бүсгүй минь
Унж дорой бүү яв
Нас бол цаасан дээр бичдэг тоо юм
Намбархаж бүү сүйд бол
Хүссэнээрээ амьдар бүсгүй минь
Хүлээж цөхөрсөн бол хая
Гоо сайхан яв бүсгүй минь
Гологдож биш шилж амьдар
Гадсан өсгийтэй ганган шаахай
Гархи, гоёл бүгдээн зүү
Сайхан үнэр биедээн шингээж
Салхи татуулан инээмсэглэж яв
Салах хагацлын дуу бүү аял бүсгүй минь
Сарны гүнж мэт инээмсэглэж амьдар

САРАНТУЯА-гаас илгээв.

Учрах цагт би чамд
Ухаан алдаж дурлаагvй ч
Удах тусам чи миний зvрхийг
Улам ихээр татах боллоо
Харц шингэж би чамд дурлахдаа
Хонгорхон царайнд чинь бус
Хосгvй сэтгэлд чинь
Хоног єнгєрєх тусам дасаж байна

Халуухан цуст бvсгvй шvv
Хайрласан шиг хайрлаарай
Хав халуухан биеийг минь
Уруултай нь хамт хайрлаарай
Уясах хонгор бvсгvй шvv
Уулзахдаа заавал vнсээрэй
Ув улаахан уруулийг минь
Зvрхтэй нь хамт хайрлаарай
Бvдрэх гэнэн бvсгvй шvv
Бvрий vдшээр ханьсаарай
Бvжин тvгшvvрт зvрхийг минь
Нvдтэй нь хамт хайрлаарай
Саймширч дасдаг бvсгvй шvv
Санаандгvй битгий урваарай
Санахдаа гунидаг нvдийг минь
Нулимстай нь хамт хайрлаарай

Бороонд нэвт норсон нимгэн цамцны чинь цаанаас
Бие чинь гэрэлтээд сэтгэлийг минь гижигдээд
Дурлал гээч дарсыг дундаа тавиад ууж байна
Дур хайрандаа хөлчүүрэн цэцэрлэгт хамт сууж байна
Гадаа бороо орж байна
Гал хайрын цэцэрлэгт чамтайгаа би сууж байна
Хаврын анхны бороо өнгөрсөн шөнө хачин сайхнаар орлоо

Танил биш уруулын өмнө
Харцнаас өөр өмсгөлгүй үлдэхэд
Танил бус энхрийлэлд
Хайраас бусдыг нь тушаахад
Өнгөө гээсэн алчуур шиг
Өвөрт чинь би эвхрэхэд
Намар цагийн бороо
Чамтай хамт асгарсан
Норж тоссон навч нь
Би байсан

Дэндүү гэмээр аз жаргалыг
Дэргэдээс чинь би олсон ч
Хэврэгхэн зүрх минь
Хэлж мэдэхгүй янаглалын салхинд
Хийсчихийг дөхсөн

Р.Эмүжин

Нар шингэхэд гэгээн хайр жаргахгүй
Нас өтлөхөд нандин хайр уйдахгүй
Намар болоход ариун хайр гандахгүй
Нэг л насаараа мөнх хайр минь бөхөхгүй

Гил хар үсээ шөнөөр дүүрэн задалчихаад
Гэзгийг минь дэрлэ гэх шиг надруу ширтдэг тэр л харц
Гэгээн гуниг бүхнийг зүрхээр дүүрэн асгачихаад
Гэргийгээ март гэх шиг надруу ширтдэг тэр л харц
Нүцгэн уруулыг минь нүдээрээ эхэлж үнсдэг
Нүгэл болгоныг минь нулимсаараа угааж хардаг
Надаас бэлзэг биш дурлал нэхэж уйлдаг
Нэг их гунигтай ширтэх тэр л харц чиний харц

Ариухан бороон дуслуудад шингээн шивнэсэн хайрын минь үг
Арай ч газар унаж хөрсөнд нэвчилгүй
Алдрай түүний дээрээс асгаран асгарч
Алаг зүрхний цохилох бүрт хүргээч

Болорхон борооны эзэн хурмаст тэнгэр үүл минь ээ
Балтадсан хайрын минь үгийг
Зөвхөн түүн дээр зөвхөн л түүний дээрээс
Унах усан ширхэгүүддээ хэлмэрчлэн шингээгээд хүргээч

Эрчлэн хуйлрах салхитай хийсгэсэн сэтгэлийн минь үг
Энгийн нэг хад чулуунд цохигдон гээгдэлгүй
Энгүй түүнийг довтлон салхилж
Эгэл сэтгэл нь донслох бүрт хүргээч

Хүмүүс энэ юу юум бэ гээд миний аваторыг их сонирхоод байх юм.

Энэ бол миний гарын үсэг. Энэ их учир утгатай юм байгаа.

Энэ гарын үсэг ямар учиртай гэдгийг гадарлах хүн байна уу?